Laat ik het maar eerlijk zeggen,
als Ineke daar niet had gespeeld,
was ik nooit zo vaak
naar de softbalwedstrijden van DSS
op de Kleverlaan wezen kijken.
Ik ben onder de indruk.
Van haar kwaliteiten als pitcher,
maar ook van haar lange blonde haar,
dat ze tijdens het werpen
meestal in twee staartjes elastiekt.
Ze woont in de Voorduinstraat,
evenals haar softballende zusjes Carla en Marja
en honkballende broers Sjaak, Ton en Jules.
Daar vlakbij:
de familie Van Galen, met Paul, Henk, Frank en Steef
en Toos en Babs.
Iedereen in die straat, zo lijkt het,
speelt bij DSS.
En gaat naar dezelfde kerk.
Ik loop er vaak doorheen.
Op weg naar mijn ouderlijk huis
Ik leer zelf net een beetje honkballen
en ervaar dagelijks wat een moeilijke sport dat is.
Ik kijk met bewondering
naar de meiden van DSS.
Hoe hard ze gooien
en hoe handig ze hardgeslagen ballen van de grond pakken
of vangen met die rare handschoen,
waar ook nog eens een bal in moet passen
die een stuk groter is dan een honkbal.
En als ik mocht denken dat een softball zacht is,
dan kom ik daar wel achter,
wanneer ik even niet oplet en een fout geslagen bal
op mijn hoofd krijg.
Een gat in mijn kop
en een hersenschudding, naar later blijkt.
Ineke heerst in haar hoftuin aan de Kleverlaan
als een koningin op de heuvel.
Als ze in vorm is,
gooit ze de ene drieslag na de andere.
Als ze niet in vorm is trouwens ook.
Ans Kroon pakt achter de plaat
luidkeels de door haar gegooide juwelen uit.
De ene slagvrouw na de andere
van de tegenpartij
loopt met een sip gezicht weer terug
naar de smalle houten bank,
waar haar ploeggenoten
-steeds een stukje minder luid-
vrolijke liedjes zingen.
DSS is hartstikke goed in de jaren 60,
ze worden zelfs drie keer achterelkaar landskampioen.
In 1966, 1967 en 1968.
En daarna, verspreid over de jaren 70
nog vier keer.
Ineke debuteert als 16-jarige in het Nederlands jeugdteam
en een jaar later in het grote Oranje,
waarvoor ze twaalf jaar lang zal uitkomen.
Ze speelt vijftien jaar in de hoofdklasse,
grotendeels bij DSS,
maar ook nog een paar jaar bij Kinheim.
Ze wordt drie keer gekroond tot
‘Beste werpster van Nederland’
en verovert twee keer zilver.
Als ik door het Grote Geschiedenisboek van de
75 jaar oude DSS-honkbal-
en de iets jongere DSS softbalclub blader,
kan er geen twijfel over bestaan
wie de meest succesvolle speler aller tijden is:
Ineke Mulder,
voorheen Ineke van der Veldt.
Uit de Voorduinstraat.