Ik leer hem voor het eerst kennen
als teamgenoot van het legendarische
kampioensteam van ‘66.
We staan samen in het binnenveld,
die lange bij zijn eerste
en die kleine bij zijn tweede honk.
Een paar jaar later
als mijn coach van het Good Boy team;
als handbalcoach;
als mijn bakker aan huis;
als directeur van een kaas-imperium;
als voorzitter van talloze gremia.
Kortom, ik ken Dick in allerlei gedaanten.
Maar ik zie hem vooral als ‘Macher’,
een Duits woord voor
‘iemand die vastbesloten is om te slagen’,
zegt het woordenboek.
Bij DSS heeft Dick Hoff zijn sporen meer dan verdiend.
Ik houd niet van de term ‘mister DSS’,
want daar is er nooit maar eentje van.
maar onmiskenbaar heeft hij een hoop zaken
voor zijn cluppie geregeld
door zijn contacten, doortastendheid, handigheid en doorzettingsvermogen.
Dick heeft vast ook weleens iemand een zetje gegeven
of beentje gelicht.
Als je zaken wilt doen, met de gemeente, of met de bond,
of sponsors, spelers en coaches wilt binnenhalen,
moet je een vechter zijn
en soms misschien weleens een straatvechtertje.
Als Rotterdams asfalt-ratje
heb ik daar niet zoveel moeite mee.
Ik weet niet hoe hij daar zelf over denkt,
maar Dicks finest hour
moet toch wel de glorieuze verrijzenis zijn
van het DSS BASEBALL FIELD in 2009.
Een eigen veld voor DSS.
Een eigen plek in de zon.
Een kleine tribune in rood en groen.
Met een riant uitzicht
op het eerste kunstgrasveld-stadion in Europa.
Op kruipafstand van de eigen kantine,
beter kon het niet worden.
Ik kom er liever dan in het grote stadion,
waar 150 toeschouwers in de leegte verdwalen.
Dan maar liever de Dick Hoff-tribune
waar het met 50 man al gezellig vol is.
Nog even terug naar het jaar 1970.
DSS 1 heeft een sponsor gevonden:
‘GOOD BOY hondechocolade’
staat op onze jacks.
Gelukkig met als hoofdletters GOOD BOY
en bijna onleesbaar daaronder hondechocolade.
Dick is onze coach
en probeert tevergeefs de tekens
in onze kleine hersentjes te persen.
Ten einde raad besluit hij
als steelteken de kreet GOOD BOY in te zetten.
Twee keer GOOD BOY uit zijn mond betekent:
Stelen!
Ik ben net met 4-wijd op het honk gekomen.
En dan hoor ik Dick’s hoge stem
‘GOOD BOY GOOD BOY’
Weg ben ik
en steel moeiteloos het tweede honk.
Zo’n teken vergeet je nooit meer.
Een GOOD BOY, hoor, die Dick Hoff!